Τύποι διαβήτη
Ο διαβήτης είναι μια χρόνια μεταβολική ασθένεια που δείχνει ότι τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι πολύ υψηλά και, με την πάροδο του χρόνου, διαβρώνει συστήματα και όργανα όπως τα νεφρά ή τα αιμοφόρα αγγεία (1). Υπάρχουν δύο τύποι διαβήτη:
Διαβήτης τύπου Ι, στον οποίο το πάγκρεας δεν παράγει ινσουλίνη, μια ορμόνη που βοηθά στην απορρόφηση της γλυκόζης από τα κύτταρα για να τους παρέχει ενέργεια. Χωρίς αυτή την ορμόνη, η ινσουλίνη παραμένει στο αίμα σε πολύ υψηλό επίπεδο και μπορεί να προκαλέσει προβλήματα σε διάφορα όργανα του σώματος.
Ο διαβήτης τύπου II είναι μια κατάσταση κατά την οποία τα κύτταρα συνήθως δεν ανταποκρίνονται στην ινσουλίνη. Ως εκ τούτου, το σώμα χρειάζεται περισσότερη ινσουλίνη για να επιτύχει τη σωστή μεταφορά της γλυκόζης στα κύτταρα. Κατά συνέπεια, εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, η ασθένεια καταλήγει να προκαλεί υπεργλυκαιμία. Το υπερβολικό βάρος ή η παχυσαρκία, η μη σωματική άσκηση και η γενετική συμβάλλουν στην ανάπτυξη αυτής της ασθένειας. Ο επιπολασμός είναι υψηλότερος στους άνδρες παρά στις γυναίκες (2).
Και οι δύο τύποι διαβήτη διαγιγνώσκονται μέσω ορολογικών εξετάσεων.
Διαβήτης και γενετική
Ο διαβήτης είναι σήμερα μια αρκετά συχνή ασθένεια στην κοινωνία μας. Ωστόσο, δεν πρέπει να υποτιμάται, καθώς είναι η ένατη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Ο διαβήτης τύπου 2, που προκαλείται από την αντίσταση του οργανισμού μας στην ινσουλίνη, είναι ο πιο προβληματικός παγκοσμίως, καθώς η συχνότητά του αυξάνεται εδώ και αρκετές δεκαετίες (1). Πριν από τέσσερα χρόνια, μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι δαπάνες για την υγεία που προκλήθηκαν από αυτή την ασθένεια υπολογίστηκαν σε περισσότερα από 800 εκατομμύρια δολάρια (3). Αυτό το γεγονός επιδεινώνεται από το γεγονός ότι συχνά μένει αδιάγνωστο.
Εκτός από ανοσολογικούς παράγοντες, η επίδραση των γενετικών παραγόντων στην ανάπτυξη του διαβήτη έχει μελετηθεί εδώ και πολλές δεκαετίες. Ξεκίνησε με μελέτες του αντιγόνου των ανθρώπινων λευκοκυττάρων (HLA), αλλά αργότερα ο μαζικός προσδιορισμός αλληλουχίας και οι νέες τεχνικές γενετικής ανάλυσης ήταν αυτές που απέδωσαν οριστικά νέα και συναρπαστικά γενετικά ευρήματα (4).
Εμπλέκονται γονίδια
Μεταξύ της μεγάλης ποικιλίας γονιδίων που επιδρούν στον διαβήτη τύπου Ι, βρίσκουμε το γονίδιο BACH2, το οποίο ασκεί τη λειτουργία του στο ανοσοποιητικό σύστημα και σχετίζεται με τη δημιουργία και τη διατήρηση διαφορετικών Τ κυττάρων ή σωματική υπερμετάλλαξη (5).
Όσον αφορά τη γενετική ευαισθησία στο διαβήτη τύπου II, βρίσκουμε μεγάλη ποικιλία παραλλαγών σε διαφορετικά γονίδια. Μέρος τους εξηγεί πώς κληρονομείται αυτή η ασθένεια. Υπολογίσαμε ότι οι γενετικοί παράγοντες θα μπορούσαν να εξηγήσουν περίπου το 10% των αιτιών που προκαλούν την παθολογία.
Όσον αφορά τα συγκεκριμένα γονίδια σε αυτόν τον τύπο διαβήτη, βρίσκουμε γονίδια όπως το FTO, το οποίο συνδέεται στενά με την παχυσαρκία, το οποίο, με τη σειρά του, σχετίζεται πολύ άμεσα με αυτήν την ασθένεια. Επιπλέον, πρόσφατα ανακαλύφθηκε πώς τα λιποκύτταρα, τα οποία είναι λιποκύτταρα, εκκρίνουν ένα μόριο που ονομάζεται ρεζιστίνη, που πήρε το όνομά του από την αντίσταση στην ινσουλίνη, και το οποίο φαίνεται να σχετίζεται άμεσα με τον διαβήτη με την παχυσαρκία (6). Ένα άλλο αξιοσημείωτο γονίδιο στον τύπο II είναι το γονίδιο LPP, που βρίσκεται στο χρωμόσωμα 3, το οποίο υπάρχει στο λεπτό έντερο (7), και το οποίο φαίνεται να έχει μεγάλη σημασία στην κινητικότητα των κυττάρων στις θέσεις προσκόλλησης των κυττάρων (8).
Μικροβίωση και σίτιση
Η μικροχλωρίδα είναι ένας άλλος παράγοντας που επίσης επηρεάζει σαφώς τη διαβητική εικόνα. Έχει παρατηρηθεί σημαντική μείωση στους εντερικούς βακτηριακούς πληθυσμούς που σχετίζονται με την παραγωγή βουτυρικού και αυξήσεις στα βακτήρια που σχετίζονται με το οξειδωτικό στρες (9). Όλα αυτά μας καλούν να σκεφτούμε ότι η διατροφή των διαβητικών ατόμων (10) είναι ένα στοιχείο που πρέπει να συνεχίσουμε να τηρούμε καθώς είναι ένας από τους σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την εντερική μικροχλωρίδα.
Ο διαβήτης, παράγοντας κινδύνου για τον Covid-19
Αν και βρισκόμαστε πλέον σε ένα πιο σταθερό στάδιο της πανδημίας SARS-CoV-2, μπορούμε να πούμε ότι τα άτομα με διαβήτη βρίσκονται στο επίκεντρο των ομάδων κινδύνου, μαζί με άτομα με αναπνευστικές δυσκολίες, καρδιακά προβλήματα ή παχυσαρκία. Με τη σειρά τους, τα άτομα με διαβήτη διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο πνευμονίας ή σοβαρών φλεγμονωδών αποκρίσεων (11).
Τρόπος ζωής ή φαρμακευτική αγωγή
Όπως είδαμε, ένα ευρύ φάσμα θεμάτων επηρεάζεται και επηρεάζει τον διαβήτη. Όσον αφορά την ψυχική υγεία, έχουν επίσης βρεθεί συσχετίσεις μεταξύ του διαβήτη και του κινδύνου κατάθλιψης (12).
Έχει επίσης αποδειχθεί ότι η αλλαγή του τρόπου ζωής έχει θετικό αντίκτυπο στη μείωση της επίπτωσης του διαβήτη σε περισσότερο από το 50% των περιπτώσεων, ακόμη περισσότερο από τη χρήση του δημοφιλούς φαρμάκου Metformin (13, 14). Όσον αφορά τις συστάσεις πρόληψης, ο προσυμπτωματικός έλεγχος έχει επίσης ευνοϊκό αντίκτυπο σε ασθενείς υψηλού κινδύνου (15).
24 Γενετική και υγεία
Αυτή η παθολογία δεν πρέπει να γίνει κατανοητή χωρίς μια προληπτική προσέγγιση (16), και, φυσικά, η γενετική από την άποψη της πρόληψης έχει πολλά να πει. Στην 24Genetics, εφαρμόσαμε αυτήν την προσέγγιση και, σε διάφορες ενότητες της αναφοράς υγείας του τεστ DNA, θα μπορείτε να δείτε ποιες τάσεις μπορεί να έχετε και προς τους δύο τύπους διαβήτη, καθώς αναλύουμε μια μεγάλη ποικιλία γονιδίων που κατανέμονται σε όλο το DNA. Και, καθώς ο διαβήτης έχει ένα ισχυρό διατροφικό συστατικό, μπορείτε επίσης να μάθετε για τις διάφορες βιταμίνες και τις διατροφικές σας τάσεις στην έκθεσή μας.
Η γνώση των γενετικών σας προδιαθέσεων σάς βοηθά να μάθετε περισσότερα για τη συνολική εικόνα της υγείας σας. Επισκεφθείτε το κατάστημά μας και μάθετε περισσότερα για τον εαυτό σας: https://24genetics.com/en/dna-shop
Βιβλιογραφία:
- Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ). (2021). https://www.who.int/health-topics/diabetes#tab=tab_1
- Wild, SH, et αϊ. (2004). Παγκόσμια επικράτηση του διαβήτη: εκτιμήσεις για το έτος 2000 και προβλέψεις για το 2030. Diabetes care, 27 5, 1047-53.
- Cho, ΝΗ, et αϊ. (2018). IDF Diabetes Atlas: Παγκόσμιες εκτιμήσεις για τον επιπολασμό του διαβήτη για το 2017 και προβλέψεις για το 2045. Έρευνα για τον διαβήτη και κλινική πρακτική, 138, 271-281.
- Noble, JA, & Erlich, HA (2012). Γενετική του διαβήτη τύπου 1. Προοπτικές του Cold Spring Harbor στην ιατρική, 2 1, a007732.
- Marroquí, L., et al. (2014). Το BACH2, ένα υποψήφιο γονίδιο κινδύνου για διαβήτη τύπου 1, ρυθμίζει την απόπτωση στο πάγκρεας β-κύτταρα μέσω διαμόρφωσης JNK1 και συνομιλίας με το υποψήφιο γονίδιο PTPN2. 63 (7): 2516-27. doi: 10.2337 / db13-1443. Epub 2014 7 Μαρτίου.
- Steppan, C., et αϊ. (2001). Η ορμόνη ρεζιστίνη συνδέει την παχυσαρκία με τον διαβήτη. Nature, 409, 307-312.
- Kamura, Υ., et αϊ. (2016). Ο πολυμορφισμός του γονιδίου FTO σχετίζεται με τον διαβήτη τύπου 2 μέσω της επίδρασής του στην αύξηση του μέγιστου ΔΜΣ στους Ιάπωνες άνδρες. PloS one, 11(11), e0165523. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0165523
- Garner, CP, et al. (2009). Η αντιγραφή της κοιλιοκάκης μελέτη συσχέτισης σε όλο το γονιδίωμα του Ηνωμένου Βασιλείου έχει ως αποτέλεσμα έναν πληθυσμό των ΗΠΑ. Human molecular genetics, 18(21), 4219-4225. https://doi.org/10.1093/hmg/ddp364
- Qin, J., et αϊ. (2012). Μια μελέτη συσχέτισης σε επίπεδο μεταγονιδιώματος της μικροχλωρίδας του εντέρου στον διαβήτη τύπου 2. Nature, 490, 55-60.
- Evert, ΑΒ, et αϊ. (2019). Διατροφική θεραπεία για ενήλικες με διαβήτη ή προδιαβήτη: μια συναινετική αναφορά. Diabetes Care, 42, 731 – 754.
- Guo, W., et al. Ο διαβήτης αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την εξέλιξη και την πρόγνωση του COVID-19. Diabetes Metab Res Rev. 2020 Mar 31:e3319. doi: 10.1002/dmrr.3319. Epub πριν από την εκτύπωση.
- Anderson, RJ, et al. Ο επιπολασμός της συννοσηρής κατάθλιψης σε ενήλικες με διαβήτη: μια μετα-ανάλυση. Φροντίδα Διαβήτη. 2001 Jun;24(6):1069-78. doi: 10.2337/diacare.24.6.1069.
- Knowler, WC, et al. (2002). Μείωση της συχνότητας του διαβήτη τύπου 2 με παρέμβαση στον τρόπο ζωής ή μετφορμίνη. The New England journal of medicine, 346 6, 393-403.
- Tuomilehto, J., et al. (2001). Πρόληψη του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 με αλλαγές στον τρόπο ζωής μεταξύ ατόμων με μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη. The New England journal of medicine, 344 18, 1343-50.
- Un gran Basevi, V. (2011). Πρότυπα Ιατρικής Φροντίδας στον Διαβήτη-2012. Diabetes Care, 35, S11 – S63.
- Danaei, G., et al. (2011). Εθνικές, περιφερειακές και παγκόσμιες τάσεις στον επιπολασμό της γλυκόζης πλάσματος νηστείας και του διαβήτη από το 1980: συστηματική ανάλυση ερευνών εξετάσεων υγείας και επιδημιολογικές μελέτες με 370 χώρες-έτη και 2 εκατομμύρια συμμετέχοντες. The Lancet, 378, 31-40.


















